Why This Diary?

➡️ [આ પોસ્ટ ગુજરાતીમાં વાંચવા માટે અહીં નીચે સ્ક્રોલ કરો / Click here to read in Gujarati]

Today, individuals lead heavily social lives. While navigating this, we live our personal lives but simultaneously experience the external world through our social interactions.

I consider my personal life to be my spiritual life. Therefore, you will find a spiritual aspect in my blog posts, alongside my experiences of the external world. I firmly believe that if we give our absolute best in the external world, we can do justice to our internal world, fulfill our duties, and achieve spiritual progress. On one hand, managing my daily business operations, textile manufacturing, the hustle of the factory, and spending time with amateur radio frequencies—amidst all this external busyness, how one can achieve internal peace is what I will try to write about here.

I have been deeply connected with spirituality since childhood. Swadhyay Parivar, Reiki, and Meditation have played a massive role in my life. Whatever external or material success people see today—I have achieved it solely with the support of my internal strength and spirituality. I am not speaking out of ego, but the ideologies and principles I have built from my life experiences give me complete satisfaction today. From working as a PA (Personal Assistant) to a well-known person in Surat, to building my own business today, I have traversed quite a journey. I have the satisfaction that through my hard work, I have become a successful example within my family. I have kept one rule in life: I am always ready to learn about a subject I am not an expert in, and I stay deeply engaged in it until I master it.

The main purpose behind writing this blog is to document the internal and external experiences of my life into a digital diary. It is human nature not to remember everything, which is why a diary is written, and in today's era, this diary can be digital.

Rather than simply calling this a blog, I prefer to call it my 'personal diary', where I can openly write my experiences, conversations, and thoughts. In this age of the internet, I consider this a medium to present my authentic voice.

There is so much on social media today, but all of it is considered a third-party platform. Whenever government rules change, social media platforms can be shut down instantly. Furthermore, there are constant privacy issues. This does not mean I don't use social media—I do—but this diary is my public journal and a true reflection of my thoughts.

I have been connected with blogging since 2009, and since then, I have had a habit of writing. I have written many things over the years, but this diary is a completely new dimension where I am stripping away all filters and connecting directly with my true self. How I write, what I write, or how my grammar is—I don't know. Whatever I write comes straight from the heart and flows through my fingers onto the screen. I believe education is necessary, but if what I want to say is clearly communicated through my words, then why worry about strict grammar? I am not looking for an award for perfect writing. This is a passion of mine, so I write. Those who want to find faults will see problems, and those who want to learn will find a lesson.

My purpose is not to give advice or preach to anyone. In this diary, I present my thoughts—for instance, if a problem arose, how I resolved it, or how I view good or bad events happening in the world. This will remain as a memory for me. If at some point I need to motivate myself, I can read my own diary, take inspiration from it, and make myself capable again.

At the same time, I am also writing things in this diary that a father usually only teaches his own children, and no one else. The purpose behind putting this on a public platform is to preserve my memories, and if reading this transforms even one person's life, I will experience spiritual joy.

Reading this diary might influence you, because when a person learns from the mistakes of others, they can avoid making those same mistakes themselves. For that reason, if you want to interact here or if you consider me capable enough to guide you, you can leave a comment in the box below. I will guide you to the best of my ability. My doors and my advice are always open for those who want to learn. As for those who want to be jealous or dwell in negativity, they are not going to read this anyway, and I have no concern for them. I wish them well in their own world.

I know there will be very few people reading this diary, and those who do read it might not be my close acquaintances. People often have an ego—"What will my acquaintance teach me? Why should I learn from him?" Yet, these same individuals do not hesitate to learn from complete strangers.

That is why I am writing this diary primarily for myself, but if it helps anyone in any way, it will be my good fortune. So come, starting today, let us begin a new chapter of this internal and external journey.

---

આ ડાયરી કેમ? (Gujarati)

આજે વ્યક્તિ સામાજિક જીવન જીવે છે. આ દરમિયાન વ્યક્તિઓ પોતાનું અંગત જીવન તો જીવતા જ હોય છે, સાથે સાથે તે સામાજિક જીવન થકી બહારી જગતના અનુભવો પણ કરતા જાય છે.

અંગત જીવનને હું આધ્યાત્મિક જીવન સમજું છું, એટલે તમને મારી બ્લોગ પોસ્ટમાં આધ્યાત્મિક પાસું જોવા મળશે અને સાથે સાથે બહારી જગતના અનુભવો પણ અહીં રજૂ કરીશ. હું સ્પષ્ટ પણે માનું છું કે બહારી જગતમાં શ્રેષ્ઠ આપીએ તો આંતરિક જગત સાથે પણ આપણે ન્યાય આપીને કાર્ય કરી શકીએ અને આધ્યાત્મિક પ્રગતિ કરી શકીએ. એક બાજુ મારો રોજિંદો બિઝનેસ, ટેક્સટાઇલ મેન્યુફેક્ચરિંગ સંભાળવું, ફેક્ટરીની ભાગદોડ, અને એમેચ્યોર રેડિયોની ફ્રીક્વન્સી સાથે સમય વિતાવવો - આ બધી બાહ્ય જગતની વ્યસ્તતાની વચ્ચે આંતરિક શાંતિ કેવી રીતે સાધી શકાય તે હું અહીં લખવાનો પ્રયાસ કરીશ.

હું નાનપણથી જ અધ્યાત્મ સાથે જોડાયેલો વ્યક્તિ છું. સ્વાધ્યાય પરિવાર, રેકી અને ધ્યાન (Meditation) નો મારા જીવનમાં ખૂબ મોટો ફાળો છે. લોકોને જે બહારી કે ભૌતિક સફળતા દેખાય છે—તે બધું મેં મારા આંતરિક બળ અને અધ્યાત્મના સહારે જ પ્રાપ્ત કર્યું છે. હું અહીં કોઈ અહંકારની વાત નથી કરી રહ્યો, પણ જીવનના અનુભવોમાંથી મેં જે વિચારધારા અને સિદ્ધાંતો બનાવ્યા છે, તેનાથી મને આજે પૂર્ણ સમાધાન છે. સુરતના એક જાણીતા વ્યક્તિના PA (Personal Assistant) તરીકેની નોકરીથી લઈને, આજે પોતાનો બિઝનેસ ઉભો કરવા સુધીની સફર મેં તય કરી છે. મને એ વાતનો સંતોષ છે કે મારી મહેનતથી હું મારા પરિવારમાં એક સફળ ઉદાહરણ બની શક્યો છું. જીવનમાં મેં એ નિયમ રાખ્યો છે કે જે વિષયમાં હું પારંગત નથી, તે શીખવા માટે હું હંમેશા તૈયાર રહું છું, અને જ્યાં સુધી તે પાર ન પડે ત્યાં સુધી એમાં લાગેલો રહું છું.

આ બ્લોગ લખવા પાછળનો મુખ્ય હેતુ, મારા જીવનમાં આવેલા આંતરિક કે બાહ્ય અનુભવોને એક ડિજિટલ ડાયરીમાં લખવાનો છે. માનવીનો સ્વભાવ છે કે એ બધું યાદ ન રાખી શકે, એટલે એ ડાયરી લખે છે, અને આજના યુગમાં આ ડાયરી ડિજિટલ થઈ શકે.

આને બ્લોગની ઉપમા આપવા કરતા હું આને એક મારી 'પર્સનલ ડાયરી' કહું છું, કે જ્યાં હું મારા અનુભવો, મારી વાતો, મારા વિચારોને ખુલ્લા પણે લખી શકું. ઈન્ટરનેટના આ યુગમાં પોતાની વાત રાખવાનું આ એક માધ્યમ સમજું છું.

આજે સોશિયલ મીડિયાને એવું ઘણું બધું છે પણ એ બધું થર્ડ-પાર્ટી કહેવાય છે. જ્યાં ત્યાં આપણે જોઈએ છીએ ગવર્નમેન્ટના રૂલ્સ બદલાય એટલે તરત સોશિયલ મીડિયા બંધ થઈ જાય છે. અને એમાં પણ પ્રાઇવસીના ઇશ્યુ. આનો મતલબ એમ નથી કે હું સોશિયલ મીડિયા યુઝ નથી કરતો, હું કરું છું, પણ આ ડાયરી મારી પબ્લિક ડાયરી છે જે મારા વિચારોનું એક પ્રતિબિંબ છે.

બ્લોગિંગ સાથે હું ૨૦૦૯ માં જોડાયો ત્યારથી મને કંઈક ને કંઈક લખવાની આદત છે. ૨૦૦૯ થી મેં ઘણી વાતો લખી છે, પણ આ ડાયરી એક એકદમ નવો આયામ છે જ્યાં હું બધા આવરણો હટાવીને મારી પોતાની સાથે જ કનેક્ટ થઈ રહ્યો છું. કેવું લખું છું, શું લખું છું, એવું વ્યાકરણ કેવું છે એ મને ખબર નથી પડતી. હું ડાયરેક્ટ જે કંઈ લખું તે દિલથી નીકળે અને આંગળીઓના માધ્યમથી એને લખતો જાઉં છું. હું માનું છું ભણતર જરૂરી છે, પણ હું શું કહેવા માંગુ છું એ મારી લખાવટથી કોમ્યુનિકેટ થઈ જાય તો એમાં વ્યાકરણની શું જરૂર? મારે કોઈ એવોર્ડ નથી જોઈતો કે વ્યાકરણ પણ સારું કરીને લખું. આ મારો એક શોખ છે એટલે હું લખું છું. વાંક કાઢવા વાળાને પ્રોબ્લેમ દેખાશે અને શીખવા વાળાને આમાંથી શીખ મળશે.

મારો હેતુ કોઈને કંઈ શિખામણ આપવાનો કે કંઈ ઉપદેશ આપવાનો નથી. આ ડાયરીમાં હું મારા વિચારોને રજૂ કરું છું - જેમ કે કોઈ સમસ્યા આવી તો એનું નિવારણ મેં કઈ રીતે કર્યું, દુનિયામાં કોઈ ઘટના ઘટી સારી કે ખરાબ એને હું કઈ રીતે જોઉં છું. આ મારા માટે એક યાદ બની રહેશે, કે કોઈ સમયે જો હું મારી જાતને મોટિવેટ કરવા માંગુ તો હું જ મારી ડાયરી વાંચીને એમાંથી પ્રેરણા લઈને મારી જ જાતને ફરીથી એ કાબેલ બનાવું જે કાબેલ હું છું.

સાથે સાથે, આ ડાયરીમાં હું એવી વાતો પણ લખી રહ્યો છું, જે સામાન્ય રીતે એક પિતા પોતાના સંતાનને જ શીખવતો હોય, બીજા કોઈને નહીં. આ બધું પબ્લિક પ્લેટફોર્મ પર લખવા પાછળનો હેતુ એ જ છે કે મારી એક યાદી બની રહે અને જો આ વાંચીને કોઈ એક વ્યક્તિનું જીવન પણ પરિવર્તિત થાય, તો મને આત્મિક આનંદ મળશે.

આ ડાયરી વાંચીને થઈ શકે છે કે તમે પ્રભાવિત થાવ, કારણ કે વ્યક્તિ બીજાની ભૂલોમાંથી શીખી લે તો તેને તે ભૂલ કરતા બચી શકે. એના માટે જો તમે આ ડાયરીમાં ઇન્ટરેક્શન કરવા માંગો અથવા મને એ કાબેલ સમજતા હોય કે હું તમને કંઈ માર્ગદર્શિત કરી શકું, તો કોમેન્ટ બોક્સમાં તમે પોતાની કોમેન્ટ લખી શકો છો. જેને શીખવું છે, તેમના માટે મારા દરવાજા અને મારી સલાહ હંમેશા ખુલ્લા છે. બાકી, જેને ઈર્ષા કરવી છે અથવા નકારાત્મકતામાં રસ છે, તેવા લોકો અહીં વાંચવા આવવાના નથી, અને મને તેમની સાથે કોઈ નિસ્બત પણ નથી. તેમને તેમની દુનિયા મુબારક.

હું જાણું છું આ ડાયરીને વાંચવા વાળા ખૂબ ઓછા લોકો હશે અને જે વાંચતા હશે એ મારી નજીકના નહીં હોય. કારણ કે વ્યક્તિઓને એક અહંકાર હોય - "મારો જાણીતો મને શું શીખવી જવાનો? હું તેને ના શીખવું?" પણ આવા જ લોકો અજાણ્યા લોકો પાસે શીખતા અચકાતા નથી.

આથી જ આ ડાયરી હું મારા માટે તો લખું જ છું પણ જો કોઈને મદદરૂપ થઈશ તો એ મારું સૌભાગ્ય હશે. તો ચાલો, આજથી આ આંતરિક અને બાહ્ય સફરના નવા અધ્યાયની શરૂઆત કરીએ.